مهاجرت و اقامت به مالزی

مهاجرت به مالزی و مقدمه ای بر آن

مهاجرت به مالزی ، اخذ اقامت مالزی و روش های اخذ اقامت و تابعیت مالزی در این نوشتار مورد بررسی و تحلیل علمی قرار گرفته است. شرایط 2018 مهاجرت به مالزی چگونه می باشد؟ آیا در مورد مهاجرت به مالزی سوالاتی ذهن شما را مشغول کرده است؟

هزینه زندگی و تحصیل در مالزی از بسیاری از کشورها کمتر است که بسیاری از فارغ التحصیلان مالزی برای ادامه تحصیل قادر به اخذ پذیرش از دانشگاه های بسیار معتبر سایر نقاط جهان خواهد بود. همچنین طرحی به نام طرح خانه دوم برای اخذ اقامت در مالزی در نظر گرفته شده است .

مهاجرت به مالزی و شرایط عمومی

لیست ویزا های مختلف مالزی که شما می توانید برای سفر به مالزی و اخذ اقامت مالزی از طریق انها اقدام فرمایید :

  • ویزای توریستی مالزی :برای اخذ ویزای توریستی مالزی نیاز به هیچ کاری نبوده و پس از ورود به مالزی و فرودگاه مالزی به هر شخص با ملیت ایرانی ۱۵ روز ویزای توریستی داده می شود.
  • ویزای اجتمایی مالزی :ویزای اجتمایی مالزی به مدت ۲ تا ۶ ماه با دعوت رسمی یک شرکت و یا یک شخص مالزیایی و یا اقوام درجه یک هر شخص که خود ویزای اقامتی مالزی را دارند صادر می گردد.

برای کار ، تحصیل و سرمایه گذاری ویزاهای مخصوصی در نظر گرفته شده است که در ادامه آن ها را با هم بررسی خواهیم کرد. مالزی کشوری با ادیان مختلف و شرایط زندگی و فرهنگی منحصر به فرد می تواند یک مقصد برای مهاجرت باشد اما برای مهاجرت باید از شرایط کلی کشور مقصد آگاه بود و جوانب مختلف طرق مهاجرت را بررسی کرد. وضعیت سیاسی ، نظام اقتصادی و شرایط فرهنگی هر کشوی باید بررسی شود، از این رو ما در مقالات تخصصی این موضوعات را مورد تحلیل قرار داده ایم که با مراجعه به آن ها می توانید سطح دانش و اطلاعات خود را افزایش دهید.

مهاجرت به مالزی و بررسی ساختار سیاسی مالزی

فدراسیون مالزی کشوری است با نظام سلطنتی مشروطه که با الهام از سیستم حکومت پارلمانی انگلیس پایه گذاری شده و در بدنه حکومتی آن نیز از سیستم های فدرال استفاده شده است. پادشاه انتخابی مالزی که در رأس حکومت این کشور قرار دارد، مانند سایر نظام های مشابه دارای اختیارات و وظایف تشریفاتی است و از میان خانواده سلاطین ۹ ایالت مالزی بطور دوره ایی و به مدت پنج سال انتخاب می شود.

رکن اصلی قدرت در مالزی مربوط به نخست وزیر بعنوان رئیس قوه مجریه می باشد که نخست وزیر و اعضای کابینه براساس انتخابات مجلس نمایندگان فدرال انتخاب و تعیین می گردند. بر اساس بند ۲ ماده ۴۳ قانون اساسی مالزی، پادشاه از میان نمایندگان مجلس که مورد اعتماد اکثریت مجلس هست را به نخست وزیری منصوب می نماید. کابینه کنونی مالزی تحت ریاست آقای محمد نجیب عبدالرزاق است که از آوریل ۲۰۰۹ بدنبال انتخابات داخلی حزب حاکم به ریاست حزب و نخست وزیری مالزی تعیین شده است. وی همچنین پس از برگزاری انتخابات سراسری اخیر در ۵ می ۲۰۱۳ با پیروزی حزبش در انتخابات مجددا به نخست وزیر مالزی منصوب شد. مهمترین ائتلاف حزبی مالزی ائتلافی متشکل از ۱۴ حزب تحت عنوان اتحادیه جبهه ملی (Barisan Nasional) می باشد که از ابتدای استقلال تاکنون قدرت را در دست داشته و مسئولان حزب آمنو بعنوان مهمترین حزب عضو ائتلاف حاکم همیشه بیشترین و با اهمیت ترین پست های کابینه را به خود اختصاص داده اند.

پارلمان مالــزی دو مجـــلسی بوده و از مجالس نمایندگان (Lower House) و سنا (Upper House) تشکیل می گردد. مجلس سنا که بالاترین مجلس نمایندگی مردم در مالزی به شمار می رود، دارای ۷۰ سناتور می باشد. می توان نمایندگان مجلس سنا را به دو بخش تقسیم نمود. تعداد ۲۶ نماینده سنا یا سناتور از سوی مجالس ایالتی از مجموع ۱۳ ایالت مالزی (هر ایالت ۲ نفر) انتخاب و به مجلس سنا معرفی می شوند. لیکن تعداد ۴۴ نفر دیگر از سوی پادشاه بدلیل انجام خدمات برجسته و سوابق خدماتی و شایستگی آنها، یا به نمایندگی از اقلیتهای قومی و دینی، گروههای تخصصی، شرکتهای بزرگ و دیگر گروهها انتخاب و معرفی می شوند که دو نفر از آنها بعنوان سناتور منطقه فدرال کوالالامپور، و مناطق فدرالی لابوآن و پوتراجایا نیز هر کدام یک سناتور در مجلس سنا خواهند داشت. شایان ذکر است که اخیرا وزیر توسعه اجتماعی و خانواده مالزی پیشنهاد نمود یک نفر به نمایندگی از جامعه معلولان در مجلس سنای این کشور عضویت داشته باشد. سناتورها برای یک دوره سه ساله انتخاب و قابل تمدید برای یک دوره دیگر می باشد. رئیس مجلس سنا نیز از میان سناتورها و توسط آنها برگزیده می شود.

مجلس نمایندگان مالزی در حال حاضر ۲۲۲ نماینده دارد که این افراد از طریق انتخابات سراسری حزب برای یک دوره پنج ساله برگزیده می شوند مگر اینکه انتخابات زود هنگام برگزار گردد. هرچند طبق قانون انتخاب نخست وزیر از میان نمایندگان مجلس در اختیار پادشاه است اما عملاً رئیس حزب حاکم یا بزرگترین حزب ائتلاف حاکم، بعنوان نخست وزیر منصوب می گردد. لازم به ذکر است تاکنون رئیس حزب آمنو بعنوان حزب حاکم همواره نخست وزیر بوده است. آقای نجیب عبدالرزاق ششمین نخست وزیر مالزی است که از آوریل سال ۲۰۰۹ پس از کناره گیری عبدالله بداوی به قدرت رسیده است. شایان ذکر است آخرین انتخابات پارلمانی مالزی در ۱۳ می ۲۰۱۳ برگزار شده است که طی آن جبهه متحد ملی (متشکل از چهارده حزب) توانست ۱۳۳ کرسی از مجموع ۲۲۲ کرسی پارلمان را کسب نماید و احزاب مخالف نیز ۸۹ کرسی را کسب کنند. از میان کرسی های بدست آمده توسط جبهه ائتلاف ملی تعداد ۸۹ کرسی متعلق به حزب آمنو (بزرگترین حزب ائتلاف حاکم یعنی جبهه ملی) می باشد.

رئیس مجلس نمایندگان مالزی توسط اعضای مجلس انتخاب می شود ولی با توجه به پیش بینی خاص قانون اساسی مالزی، وی می تواند از میان شخصیت های خارج از مجلس نیز انتخاب شود و الزامی به انتخاب وی از میان اعضای پارلمان نیست. مجلس نمایندگان فدرال از اهمیتی اساسی در ساختار قدرت، حکومت و تشکیل کابینه برخوردار بوده و در واقع دروازه ای برای دستیابی به مسند قدرت از جمله وزارتخانه ها می باشد. مجلس سنا نیز همانند سایر نهادهای مشابه در برخی کشورهای دیگر بدواً قانون گذاری نمی کند بلکه قوانین مصوب مجلس نمایندگان را به منظور تقدیم به پادشاه مورد بررسی و مداقه قرار می دهد.

یکی از ویژگیهای کشور مالزی وجود احزاب سیاسی متعدد و برگزاری انتخابات بر اساس مبارزات حزبی است. در این کشور حدود ۴۰ حزب در صحنه سیاسی و انتخابات فعال می باشند که قدرتمندترین آنها جبهه متحد ملی به رهبری نجیب عبدالرزاق نخست وزیر فعلی مالزی است. بزرگترین حزب در این اتحادیه حزب آمنو (UMNO) به رهبری نجیب عبدالرزاق است. این سازمان سیاسی در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد و به قویترین جریان سیاسی در طول سالهای کسب استقلال و پس از آن تبدیل گردیده است. بعد از حزب آمنو، حزب اسلامی مالزی یا پاس (PAS) بیشترین نفوذ را میان مسلمانان ملایو بخصوص در شمال مالزی دارد علاوه بر این حزب عدالت مردم (PKR) به رهبری انور ابراهیم و حزب چینی تبار عمل دموکراتیک (DAP) نیز از جمله احزاب مهم دیگر و فعال در مالزی می باشند که توانسته اند در مجموع ۸۹ کرسی پارلمانی را در انتخابات ۱۳ می ۲۰۱۳ به خود اختصاص دهند. نحوه اداره کشور مالزی، فدراتیو است که شامل ۱۳ ایالت و سه منطقه فدرال که بالاترین مقام تشریفاتی هر ایالت، سلطان یا حکمران می باشد و امور اجرایی نیز در اختیار سروزیر و کابینه ایالتی قرار دارد. ایالتها دارای مجلس نمایندگان ایالتی مستقل می باشند که از طریق انتخابات مستقیم به هنگام برگزاری انتخابات سراسری تعیین می شوند. امکان اینکه یک نفر همزمان نماینده در یکی از مجالس ایالتی و مجلس نمایندگان باشد نیز وجود دارد.

مهاجرت به مالزی از طریق کار

مقررات کار در مالزی:

وزارت منابع انسانی بعنوان اصلی ترین  بخش دولت  در خصوص کار در مالزی میباشد که وظیفه بسیار مهم و اساسی تنظیم روابط کار و همچنین نظارت بر حسن اجرای قوانین آن در بخش های مدیریت کار، کودکان و کار، بیکاری ،ساعات کار ،امنیت و سلامت شغلی را عهده دار میباشد. برای انجام هرچه بهتر این وظایف وزارت منابع انسانی از دیگر منابع دولتی و بخشهای خصوصی(نمایندگان کارفرمایان و کاگران و سندیکاهای مربوطه) کمک میگیرد و از نظرات تخصصی آنها استفاده میکند.

انجمن کارفرمایان مالزی (MEF) سازمان مرکزی بخش خصوصی در مالزی میباشد که در سال ۱۹۵۹ تاسیس گردیده و در سال ۱۹۷۷ نام این سازمان به انجمن شورای کارفرمایان مالزی تغیر نام پیدا کرد (MECA).

وظیفه اولیه و اساسی این سازمان ترفیع و حفاظت از حقوق و نیز تشویق کارفرمایان در راستای بهبود و توسعه حوزه کاری میباشد. انجمن اتحادیه های صنفی مالزی  (MTUC) مهمترین نماینده صنف و سازمانی کارگری در مالزی میباشد که در سال ۱۹۶۱ تاسیس گردیده و یکی از قدیمی ترین اتحادیه صنفی در مالزیست که حدود بیش از نیم میلیون عضو از بخشهای مختلف دارد.

در کشور مالزی قانون مربوط به حقوق و دستمزد بیان میکند که ساعات کار نباید بیش از ۸ ساعت در روز و یا ۴۸ ساعت در هفته باشد و هر هفته کاری باید شامل یک روز استراحت کامل باشد. از طرفی دیگر نیز از هیچ کارگری نمیتوان درخواست کار بیش از ۱۲ ساعت بکنند مگر در شرایط خاص و بیشترین اضافه کاری قابل قبول و مجاز ۱۰۶ ساعت در ماه میباشد، مگر اینکه مدیر کل بخش کارگری موافقت کند برای اضافه کاری بیشتر بر اساس نامه کتبی دستگاه مربوطه کارگران زن میتوانند حداکثر دوماه برای مرخصی زایمان استفاده نموده بشرطی که نیاز آنها به بیش از ۲ ماه با تایید پزشک باشد درصدی از حقوق انها پرداخت خواهد شد.

شرایط اشتغال نیروی کار خارجی در مالزی :

سیاست دولت مالزی اعطای فرصت های شغلی به نیروی کار محلی است , لذا دولت تلاش میکند تا نیروی خارجی سهم زیادی در افزایش تولید ملی نداشته باشد. با این وجود دولت مالزی نیاز به نیروی کار خارجی را نمی تواند نا دیده بگیرد. بیش از دو میلیون نفر کارگر خارجی ( قانونی و غیر قانونی) در مالزی بکار اشتغال دارند کارگران اندونزیایی ، نپالی، هندی، ویتنامی، بنگلادشی بیشترین تعداد کارگر در این کشور را دارند، دولت مالزی بنا به نوع کار الویت هائی را برای برخی از کارگران این کشورها قائل شده است. بطور کلی کشور مالزی به نوعی بدنبال کاهش و کنترل بیشتر کارگران خارجی است.

ویزای کار مالزی اشکال مختلفی دارد:

ویزای اشتغال حرفه ای: Employmant pass) professional Visa)

شرکت های خصوصی متعلق به افراد خارجی و یا شرکت های مالزیائی می توانند از خارجیان برای گروه مشاغل  تخصصی و حرفه ای زیر درخواست ویزا نمایند این ویزا می تواند برای مدت دو سال اعتبار داشته باشد.

پست های کلیدی: مدیریت عالی شرکت ها ، مسئولیت مراقبت از منافع شرکت و سرمایه گذاری، مسئولیت تعیین سیاسیت ها و اهداف شرکت

مسئولیت های اجرائی: مدیریت میانی پست های تخصصی، تجارب علمی و حرفه ای مورد نیاز، تخصص های عملی در مورد مشاغل مورد نظر، مسئولان اجرای سیاست های شرکت و ناظر بر کارکنان رده پائین

سمت های غیر اجرائی: تخصص های بالا و مهارتهای فنی مربوط به مشاغل خاص مانند: طراح صنعتی، مبلمان و لباس، قالب ساز و جوشکار حرفه ای و …

ویزای مشاغل کارگری در مالزی

این ویزا اختصاص به کارگران خارجی غیر متخصص و نیمه ماهر دارد مدت آن یکساله و قابل تمدید است. ویزای این نوع مشاغل به کشورهای خاصی مانند اندونزی، هند، نپال، بنگلادش و… داده میشود. که بطور عمده شامل بخش های زیر است.

الف – تولیدات صادرات محور: این بخش تمامی تولیدات صادرات محور را که بیش از %۵۰ تولیدات آن برای صادرات باشد را در بر می گیرد.

ب- تولیدات غیر صادرات محور: شامل صنایع وابسته به چوب , صنایع مبلمان ,صنایع وابسته به لاستیک , صنایع وابسته به پلاستیک , صنایع فرآوری مواد غذایی , صنعت مواد ساختمانی , صنعت آهن و فولاد و صنایع معدنی , صنعت سرامیک , صنعت نساجی , صنعت کفش , مهندسی و صنعت ساخت و صنعت سنگهای معدنی و قیر . دو شرط برای بکار گیری نیروی کار خارجی در زمینه صنایع غیر صادرات محور وجود دارد: کل فروش شرکت در سال دو میلیون رینگیت و بیشتر باشد یا حد اقل سرمایه پرداخت شده شرکت بیش از ۱۰۰,۰۰۰ رینگیت باشد .

ج- بخش کشاورزی و صنایع وابسته :

شامل بخشهایی از قبیل محصولات کشاورزی , مواد غذایی , پرورش گل , دامپروری , آبزیان

د- بخش ساخت و ساز و ساختمان

ه-  بخش خدمات :

فقط شامل کارگر رستوران در سراسر کشور به عنوان آشپز وکارگر عمومی (ظرفشور , نظافت چی) میشود. کارگران خارجی به عنوان پیشخدمت , صندوقدار , حمل کننده بار در بنادر و فرودگاهها , خدمات خانگی شستشوی لباس و باشگاه گلف (به استثنای پادو در باشگاه گلف) نمیتوانند کار کنند.

ویزای مرتبط  مالزی ( Referred visa ):

ویزایی است که توسط کار فرما از دفاتر مهاجرت مربوطه درخواست گردیده و از سوی نمایندگی های مالزی در خارج از کشور با صدور آن موافقت شده است . مدارک مورد نیاز برای درخواست referrd visa  عبارتند از

  1. نامه درخواست کار فرما
  2. اصل وکپی نامه وزارت کشور
  3. نامه بخش مهاجرت مالزی (در مورد جابجایی محل کار)
  4. سپرده ضمانت یا ضمانت نامه بانکی معتبر برای ۱۴ ماه
  5. فرم کامپیوتری مشخصات کاری
  6. گواهی سلامت از وزارت بهداشت کشور مبدا و تایید شده در وزارت بهداشت کشور مالزی
  7. فرم درخواست referrd visa  .

هزینه های صدور  referrd visa با مالیات یک ساله آن برای بخشهای تولید و ساخت و خدمات در حدود ۱۳۰۰رینگیت میباشد .

مراحل درخواست ویزای مرتبط مالزی ( Referred vis )

  • درخواست باید شخصا توسط متقاضی , شرکت و یا کارفرما انجام شود لذا ارائه درخواست توسط کارگذار یا واسطه مجاز نمی باشد و رد خواهد شد.
  • درخواست ها باید با استفاده از فرم  KDN/PA2/98 و ارسال آن به آدرس Immigration Department of Malaysia ارسال شود.
  • درخواست جایگزینی برای کارگران خارجی فقط در صورت بازگشت به کشور یا فوت کارگر و تنها برای بخشهای تولیدات صادرات محور (ساخت و ساز و مجموع کاشت، محصولات کشاورزی ,غذایی , پرورش حیوانات اهلی , گل و آبزیان) و بخش خدمات ( نظافتچی رستوران, باربر , کارگر خانه , شستشوی لباس , پادوی زمین گلف , جزایر تفریحی بجز پینانگ) .

به کارگران کشور های اندونزی , تایلند و کامبوج و سریلانکا که فقط در مزارع چای و کاشت درخت کائوچو مشغول به کار می باشند، و به کارگران هندی در زمینه قالب سازی وتولید ابزار , کارگر ساختمانی و نصب و راه اندازی کابلهای برق با ولتاژ بالا مجوز جایگزینی کارگر داده شده است.

ویزای کاری مالزی : منظور از ویزای کار ویزائی است که یک فرد متخصص و یا غیر متخصص ( کارگر) خارجی جویای کار با داشتن  آن مجاز است در یک موسسه یا شرکت  مشغول بکار شود. ویزای کار در مالزی توسط کارفرما و پس از طی یک دوره آموزشی برای جویای کار درخواست می شود کارفرما باید مالیات مربوط به اشتغال را نیز پرداخت نماید. شخص جویای کار نمی تواند شخصاً این نوع ویزا را درخواست کند بلکه باید توسط کارفرما انجام شود. شرایط کار برای ایرانیانی که در مالزی مجوز اقامت ندارند بسیار مشکل است. و توصیه می شود که با ویزای توریستی و سفر های توریستی نباید به کار در مالزی مبادرت نمود.

مهاجرت به مالزی از طریق تحصیل

ویزای تحصیلی مالزی : با اقدام در موسسات آموزش عالی دانشگاه یا کالج های مالزی امکان دریافت ویزای تحصیلی مالزی امکان پذیر می باشد. مدت زمان ویزای تحصیلی مالزی ۱ سال و قابل تمدید تا انتهای زمان تحصیل می باشد. مشکل ویزای تحصیلی مالزی آن است که شخص با این ویزا حق کارکردن ندارد و این به آن معناست که  در صورت تمایل دانشجوی مهاجر به کار کردن باید از اداره مهاجرت مالزی اجازه کار بگیرد و در صورت کسب اجازه از این سازمان دانشجو می تواند کار نیمه وقت داشته باشد. بابت ویزای دانشجویی ۲۰۰ دلار صرف نظر از دانشگاه رشته و میزان شهریه بابد پرداخت شود. که این رقم در سال تحصیلی بعد به ۵۰ دلار میرسد. از جمله مزایای تحصیل در مالزی می توان به کیفیت بالای تحصیل اعتبار جهانی ، تنوع رشته ها ، تدریس به زبان انگلیسی در مالزی اشاره نمود.

هر شخص خارجی برای مهاجرت به مالزی از طریق تحصیل و تحصیل در مالزی در هر رشته ای باید پاسپورت دانش آموزشی اخذ کند و این امر توسط اداره مهاجرت مالزی انجام می شود.

دسته بندی درخواست های ویزای تحصیل در مالزی :

  • مهاجران در مدارس دولتی
  • مهاجران در مدارس خصوصی
  • مهاجران در موسسات آموزشی عالی عمومی
  • مهاجران در موسسات آموزشی عالی خصوصی
  • مهاجران متقاضی تحصیل در مالزی در مراکز زبان
  • مهاجران متقاضی گذراندن دوره های فنی در مالزی تحت نظر دپارتمان توسعه مهارت
  • دارندگان گذرنامه وابسته در مالزی

مدارک موردنیاز برای مهاجرت به مالزی از طریق تحصیل

  • نامه حمایت ( از طریق وزارت آموزش و دپارتمان توسعه مهارت مالزی)
  • نامه پذیرش از طرف موسسه ، مرکز زبان ، موسسات آموزشی عالی و …
  • 2 سری از فرم IMM.14
  • 2 سری کپی از پاسپورت و مدارک سفر
  • 2 سری عکس رنگی 3.5 * 3.5
  • فرم باند شخصی ( مهر شده)
  • برای دانشجویان که قصد انتقال دارند باید نامه های مربوط شامل نامه خروج از دانشگاه قبلی، نامه پذیرش و … را همراه داشته باشند.

مهاجرت به مالزی از طریق سرمایه گذاری

ثبت شرکت و اخذ ویزای اقامت تجاری یکی از راه های اشتغال برای خارجیان و کسب اقامت در مالزی است با ثبت شرکت ۲ الی ۳ سال اجازه اقامت فراهم می شود که برای ۲ الی ۳ بار و یا بیشتر قابل تمدید است. برای ثبت شرکت و اخذ اقامت می بایست حداقل یکصد هزار دلار سرمایه را به مالزی منتقل شود. یکی دیگر از راه های ثبت شرکت کسب نمایندگی یک شرکت ثبت شده در کشور مبداء است که ضرورتی برای سرمایه گذاری نیست ولی باید هزینه های خود را از شرکت مادر در ایران تامین نماید و اجازه کسب درآمد در مالزی را مگر در شرایط خاص ندارد. که از این روش معمولاً برای کسب اقامت استفاده می کنند.

طرح خانه دوم مالزی MM2H به طور قطع یکی از محبوب ترین ویزاهای سرمایه گذاری در جهان است. از سال 2002 تا کنون 35000 کیس در این مورد وجود داشته است. اکثر سرمایه گذاران از کشور چین هستند اما از کشورهای ژاپن ، بنگلادش و انگلستان نیز سرمایه گذاری وجود دارد. طرح MM2H برای تمام متقاضیان از تمام کشورها امکان پذیر است. متقاضیان باید حداقل 125 هزار دلار دارایی داشته باشند و درآمد ماهیانه آن ها حداقل 2500 دلار باشد.

طرح ویزای طلایی در مالزی یک طرح و ویزا برای سکونت است و با استفاده از طرح سرمایه گذاری شهروندی حاصل نمی شود.

مهاجرت به مالزی از طریق ازدواج

هر کشوری قوانین خاص مربوط به خود را برای ازدواج با خارجی دارد. ازدواج در مالزی دارای شرایط خاصی است که در ادامه بیان می شود.

  • تمام خارجیانی که قصد ازدواج در مالزی را دارند باید 7 روز قبل از درخواست ازدواج در مالزی اقامت داشته باشند.
  • شما نیاز دارید که دو سفر مجزا به اداره ثبت ملی داشته باشید و زوج باید مدارک زیر را داشته باشند.
  • فرم ازدواج JPN.KCO2 که با سایر فرم ها باید در Bahasa پرینت شود و حتما قبل از رسیدن به اداره ثبت کامل شود. کامل کردن فرم به زبان انگلیسی مجاز است.
  • پاسپورت و کپی صفحه اول که نشان دهنده اخرین ورود به مالزی باشد.
  • یک قطعه عکس رنگی برای هر نفر
  • مدرک نشان دهنده آزادی برای ازدواج
  • نامه باید به تایید اداره امور کنسولی وزارت امور خارجه برسد

همچنین مالزی شرایطی را فراهم آورده است تا کسانی که با شهروند مالزی ازواج کرده اند با استفاده از یک گذرنامه بلند مدت اجتماعی ملاقات به مالزی مهاجرت کنند که این ویزا تحت عنوان ویزای همسر ارائه می شود. گذرنامه ملاقات اجتماعی بلند مدت (LTSVP) برای همسران شهروندان مالزی استفاده می شود و اجازه ورود چندباره را برای آن ها صادر می کند، با این ویزا می توان به کار در مالزی پرداخت و نیازی نیست که به ویزای کاری تغییر پیدا کند.

ویزای همسر مالزی در بار اول به صورت یکساله صادر می شود و بعد می توان به 4 سال یا بیشتر تمدید شود و باید پاسپورت شما اعتبار لازم را دارا باشد.

مهاجرت به مالزی از طریق تولد

برای مهاجرت به مالزی از طریق تولد یا اخذ اقامت مالزی از طریق تولد باید به نکات زیر توجه داشت.

  • تولد در خاک مالزی به معنای اعطای تابعیت به فرزند نمی باشد.
  • تولد فرزند در رابطه ازدواج به نحوی که پدر و مادر هر دو مالزیایی باشند باعث اهدای تابعیت به فرزند می شود.
  • همچنین شخصی که از مادر مالزیای و پدر خارجی در مالزی متولد شده باشد شهروندی مالزی را کسب می کند.
  • اگر با شرایط قبلی یعنی مادر مالزیایی و پدر خارجی باشد و فرزند خارج از مالزی متولد شده باشد ، فرزند تابعیت پدر را کسب می کند.
  • فرزند متولد شده در خاک مالزی خارج از رابطه ازدواج و با مادر مالزیای می تواند تابعیت مالزی را کسب کند.
  • اگر فرزند خارج از رابطه ازدواج متولد شده باشد و مادر او مالزیای باشد و تولد فرزند در خارج از کشور اتفاق افتاده باشد تابعیت مالزی به فرزند اعطا نمی شود. در این صورت مادر و فرزند می توانند به مالزی رفته و اقامت دائم کسب کنند و بعد از مدتی برای شهروندی اقدام کنند.

مهاجرت به مالزی از طریق پناهندگی

در دهه های گذشته مالزی مقصدی بارز برای کارگران و پناهندگان بوده است. در آغاز سال 2018 ، در حدود یکصد و پنجاه هزار پناهجو بین 4 تا 5 میلیون کارگر مهاجر و 12 هزار مهاجر بدون وضعیت در کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان (UNHCR) ثبت شده اند. همچنین اعتقاد بر این است بیشتر از ده ها هزار نفر دیگر نیز وجود دارند که هنوز ناشناخته هستند. علیرغم تعداد بالای مهاجران به مالزی ، این کشور قانون خاص یا چارچوب مشخصی برای پناهندگان ندارد اما به جای آن هر گونه ورود و اقامت غیرقانونی در مالزی طبق قانون با مجازات همراه است. همچنین مالزی تفاوتی بین کارگران بدون مدرک و پناهندگان قائل نمی شود. به طور کلی پروسه مهاجرت به مالزی از طریق پناهندگی با خطراتی همراه است که به هیچ وجه پیشنهاد نمی شود. بنابر آمار و تجربه بیشتر از 90 درصد کسانی که برای پناهندگی اقدام می کنند امکان اقدام از دیگر طرق جایگزین را دارند اما از شرایط آن آگاه نیستند.

مهاجرت به مالزی و هزینه های زندگی در مالزی

هزینه های زندگی در مالزی 10 درصد از ایران بالاتر بوده و اجاره در این کشور 35 درصد پایین تر از ایران است. واحد پول این کشور RM یا رینگت مالزی است که برابر 0.24 دلار آمریکا می باشد. برخی از هزینه های زندگی در مالزی به شرح زیر است. هزینه زندگی در هر کشور به سلایق و استایل زندگی شخص وابسته است و نمی توان هزینه دقیقی برای آن ارائه کرد.

  • هزینه اقامت یک اتاق دوخوابه 4500 RM برای هر ماه است.
  • وعده های غذایی رستوران حداکثر 65 RM
  • هزینه یک وعده غذا در رستوران خارجی 87 RM

جدول زیر در مورد هزینه های زندگی در مالزی برای شما ارائه شده است.

سکونت در مالزی  هزینه به رینگت RM
آپارتمان یک خوابه در مرکز شهر 2370
آپارتمان یک خوابه خارج از مرکز شهر 1400
آپارتمان سه خوابه در مرکز شهر 4500
آپارتمان سه خوابه خارج از مرکز شهر 2150
مواد غذایی
یک لیتر شیر 7.2
یک قرص نان سفید 3.3
برنج ( یک کیلو) 5
12 عدد تخم مرغ 5.5
سینه مرغ ( یک کیلو) 13.1
یک پاکت سیگار 17
لوازم خانگی 
نرخ هزینه ها موبایل ( موبایل به موبایل) به ازای هر دقیقه 0.25
اینترنت ADSL با سرعت 6 مگابایت و حجم نامحدود 167
امکانات عمومی 215
هزینه پاک کردن منزل به صورت ساعتی 18

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *